Η αλήθεια μέσα από τα μάτια ενός νέου φοιτητή

 

«Είμαι ένας νέος άνθρωπος και οφείλω να ομολογήσω ότι ποτέ δεν έχω δώσει αίμα. Γιατί όχι; Δεν είμαι πολύ σίγουρος πραγματικά, αυτό είναι μόνο ένα από εκείνα τα πράγματα που έχω πάντοτε την πρόθεση να κάνω, αλλά ποτέ δεν κατάφερα να κάνω.» ομολογεί ενός φοιτητή. Η αλήθεια είναι ότι δεν αποτελεί εξαίρεση, μόνο το 14% των τακτικών αιμοδοτών είναι κάτω των 30 ετών.

«Μετά από μια γρήγορη δημοσκόπηση από τους φίλους μου, διαπίστωσα ότι ενώ πολύ λίγοι έχουν δώσει αίμα, κανένας τους δεν ήταν κατά της ιδέας. Ως φοιτητές τρίτου έτους, οι περισσότεροι από εμάς  ήμασταν ικανοί να δώσουμε αίμα εδώ και περίπου τέσσερα χρόνια τώρα. Αυτό είναι ένα αρκετά μεγάλο χρονικό διάστημα για να μην ασχοληθεί κανένας μας.» συνεχίζει.

Η έλλειψη χρόνου, ο φόβος των βελονών και το γεγονός ότι δεν μπορούν να καταλάβουν τι περιλαμβάνει η αιμοδοσία, είναι οι  λόγοι που οι νέοι δεν δίνουν αίμα.

Είναι όλο και πιο δύσκολο να ενεργοποιούνται νεότεροι αιμοδότες αλλά ταυτόχρονα και πολύ σημαντικό, λόγω της γήρανσης του πληθυσμού. Αυτό σημαίνει ότι περισσότεροι άνθρωποι έχουν πλέον φτάσει σε μια ηλικία όπου μπορεί να χρειαστούν αίμα, αλλά υπάρχουν όλο και λιγότεροι νέοι που μπορούν να δώσουν αίμα.

 

Γιατί είναι τόσο σημαντικό για τους νέους ανθρώπους να είναι δωρητές αίματος;

 

Πολύ απλά οι νέοι είναι οι αιμοδότες του μέλλοντος. Μπορεί να ακούγεται σαν ένα κομμάτι μιας κακής ποιότητας φράσης μάρκετινγκ, αλλά αυτό δεν μας αποτρέπει από το να το πούμε στους ανθρώπους, «αν δεν δώσετε δεν θα υπάρχει παροχή αίματος».

Πρόκειται για το χτίσιμο του μέλλοντος και τη δημιουργία μιας ανθεκτικής βάσης εθελοντών αιμοδοτών, κάνοντας τους ανθρώπους της νεότερης γενιάς – ας πούμε 18 έως 21 – να συνειδητοποιήσουν ότι τους χρειαζόμαστε για καθ’ όλη τη διάρκεια της αιμοδοτικής καριέρα τους. «Εάν ξεκινήσεις να δίνεις εθελοντικά αίμα από τα 18 σου, μπορείς να είσαι ενεργός δότης μέχρι και τα 65 σου.»

 

Φυσικά οι νέοι μπορεί να καταλήξουν σε ένα εκατομμύριο δικαιολογίες για να μην κάνουν κάτι, αλλά τι θα τους δώσει κίνητρα ώστε να δώσουν αίμα για πρώτη φορά;

 

Η αιμοδοσία βασίζεται σε κάτι που ονομάζεται αλτρουισμός.

«Στην περίπτωση της αιμοδοσίας παίρνεις κάτι πίσω με δύο τρόπους – μπορείς να πάρεις ένα μικρό κομμάτι του γοήτρου μέσα από την αιμοδοσία, και μπορείς να πάρεις πίσω αίμα, όταν εσύ ο ίδιος ή οι συγγενείς σου (πρώτου βαθμού) έχετε ένα ατύχημα ή βρίσκεστε σε μια ανάγκη. »

 

Πώς μπορούν να δοθούν κίνητρα στους νέους, κατάλληλους αιμοδότες, ώστε να δώσουν αίμα;

 

Όταν ένα άτομο σε μια ομάδα δίνει αίμα, τότε αυτόματα εμπνέει τους άλλους να ακολουθήσουν το παράδειγμά του. Οι νέοι, αναμφίβολα, επηρεάζονται περισσότερο από τους συνομηλίκους τους παρά από τους μεσήλικες.

«Προσωπικά δεν έχω λάβει πληροφορίες σχετικά με την αιμοδοσία σε οποιοδήποτε στάδιο της εκπαίδευσής μου, στο σχολείο ή στο Πανεπιστήμιο. Πιστεύω πως αν είχα ένα φίλο που ήταν ενεργός εθελοντής αιμοδότης, θα είχαν επηρεαστεί και θα είχα πάει να δώσω αίμα νωρίτερα.»

«Τα παιδιά είναι έντονα επηρεασμένα από τους γονείς τους. Φυσικά κάποια παιδιά θα επαναστατήσουν ενάντια στους γονείς τους, αλλά θα τους ακολουθούν, επίσης, με διαφορετικούς τρόπους. Νομίζω ότι τα παιδιά συχνά – συγκεκαλυμμένα, μερικές φορές – ακολουθούν τους γονείς τους στο να είναι γίνουν και εκείνα εθελοντές αιμοδότες ».

 

«Κάποιος πρέπει να φέρει τα δύο κόμματια μαζί, επειδή ζωές βρίσκονται σε κίνδυνο.»

 

Μπορεί να υποστηριχθεί ότι η υπηρεσία του αίματος έχει επίσης αποτύχει να προσελκύσει τους νέους ανθρώπους και ίσως ένας τρίτος οργανισμός οφείλει να γεφυρώσει αυτά τα κενά μεταξύ των νέων αιμοδοτών και των υπηρεσιών του αίματος.

 

Πηγή: https://thebloodblog.wordpress.com/