Η πρώτη μου φορά ήταν κάπως έτσι

Σήμερα θα σας γυρίσω αρκετά  χρόνια πίσω. 5 συγκεκριμένα, τότε που ήμουν  μόλις 20 χρονών, τρελό νιάτο με τα όλα μου!

Mία μέρα λοιπόν, έπεσε η ιδέα από το πουθενά σχεδόν, να πάμε να δώσουμε αίμα. Η αλήθεια είναι ότι το είχα σκεφτεί πολλές φορές μέχρι τότε, αλλά πάντα με έπιανε ένας παράλογος φόβος και ποτέ δεν έφτανα μέχρι το νοσοκομείο. Αυτή τη  φορά όμως, ήταν αλλιώς. ΕΙΧΑ ΠΑΡΕΑ! Και μάλιστα έμπειρη παρέα που το είχε ξανακάνει.

9 το πρωί είμασταν στο νοσοκομείο. Τέτοια ώρα δεν ξυπνούσα ούτε για να πάω σχολή (sorry μαμά). Ήμουν, το θυμάμαι σαν τώρα, τρομερά ενθουσιασμένη κι αγχωμένη ταυτόχρονα. Αυτό το άγχος για το άγνωστο, που δεν ξέρεις τι σε περιμένει κι ο ενθουσιασμός που βοηθάς κάποιον που το έχει πράγματι ανάγκη. Με καλούν λοιπόν οι γιατροί, για να συμπληρώσω το ερωτηματολόγιο και να δουν την πίεσή μου. Μου μετράνε λοιπόν την πίεση και τους βλέπω να χαμογελούν. ”Πρέπει να χαλαρώσεις λίγο, δε θα μπορέσουμε να σου πάρουμε αίμα διαφορετικά. Βγες στο διάδρομο περπάτα λίγο και πάρε ανάσες.” Δεν ξέρω πόση πίεση είχα, ξέρω ότι η καρδιά μου χτυπούσε σαν τρελή.

Tελικά, το μυαλό και το σώμα μου υπάκουσαν και είχε φτάσει η στιγμή να δώσω για πρώτη φορά αίμα! Δε θυμάμαι πολλά από τη διαδικασία, μόνο να ανοιγοκλείνω την παλάμη μου και να σκέφτομαι πόσο χαζή ήμουν που αγχωνόμουν και πόσο εύκολο κι ανώδυνο είναι. Παιχνιδάκι.

Τελειώσαμε πολύ πιο γρήγορα απ’ όσο περίμενα κι η ευγενέστατη νοσοκόμα μου είπε ”μόλις νιώσεις έτοιμη μπορείς να σηκωθείς”. Ένιωθα μια ελαφριά κούραση που νομίζω ότι ήταν περισσότερο από την αγωνία μέχρι να δώσω αίμα, παρά από τη διαδικασία την ίδια.

Το καλύτερο όλων όμως, πέραν του ότι κάνεις μια τόσο όμορφη πράξη, είναι τα μπισκοτάκια και σοκολατάκια που τρως χωρίς καθόλου τύψεις!! Aφού μου τα έδωσαν οι γιατροί μαζί με χυμούλι, μη φανώ ακατάδεκτη!

 

Στην πραγματικότητα η αιμοδοσία, μόνο επικίνδυνη κι επίπονη δεν είναι. Είναι απόλυτα λογικό παρολ’ αυτά, μπροστά σ΄αυτό που δε γνωρίζουμε να φανταζόμαστε δράκους και τέρατα. Τώρα τη σκέφτομαι πιο πολύ σαν ουράνιο τόξο και μονόκερους, βοηθάει κι η σοκολάτα!

Πώς ήταν η δικιά σου πρώτη φορά;

 

Leave a reply